Naar de inhoud
Wijngaarden op terrassen, steeneiken en amandelbomen op de hellingen van de Contraviesa, met de zee op de achtergrond

Het land

De laatste bergketen
voor de zee

De bergwand tussen de Sierra Nevada en de Middellandse Zee: leisteen, amandelbomen en hooggelegen wijngaarden.

De naam

Het gebergte van de Kust

Voordat ze Contraviesa heette, was deze bergketen de sierra del Cehel, van het Arabische sāḥil, ‘de kust’. De bergen van de kustwijn heetten dus letterlijk de bergen van de Kust, in de tijd dat Murtas bij een Nasridisch district hoorde en de zee de grote verkeersweg van de streek was.

Vanuit de wijngaard zie je de Middellandse Zee. De avondnevel die daarvandaan omhoogtrekt, brengt vocht naar de wijnstokken. Bij Cuatro Vientos wordt ook bijgeïrrigeerd wanneer dat nodig is. Bij helder weer sluit Afrika de horizon af.

18e-19e eeuw

Een wijn die ooit de zee op ging

Twee eeuwen geleden waren deze hellingen een van de grote wijngebieden van Spanje: kronieken spreken van honderdduizend arrobas wijn per jaar, verscheept vanaf de stranden van La Rábita naar Gibraltar en Noord-Europa, terwijl de brandewijnen uit de bergen naar Jerez gingen. Er draaiden dertig stokerijen tegelijk.

1890

De druifluis en de lange stilte

De druifluis vaagde de wijngaarden bijna volledig weg. Er volgde een eeuw van emigratie en lege boerderijen. Van de tienduizenden hectaren zijn er vandaag nog zo’n vijfhonderd over, stuk voor stuk overlevers. Drie dingen kwamen de ramp door: de leisteen, de hoogte en een witte druif, de Vijiriega, die nu alleen nog in Granada en op de Canarische Eilanden groeit.

De bodem

Geboren op leisteen, gerijpt onder leisteen

Het moedergesteente is hier launa, een grijze, gelaagde leisteenklei uit dezelfde familie als de beroemde llicorella van de Priorat. Ze draineert de wijngaard en maakt ook de platte daken van de witte dorpen van de Alpujarra waterdicht. Maar weinig wijnen ter wereld slapen onder dezelfde steen als waarop ze geboren zijn.

De hoogte

Bergwijngaarden

Onze wijngaarden liggen op 1.330 meter boven zeeniveau. De zon op de hellingen laat de druiven rijpen, terwijl koelere nachten helpen de rijping te vertragen en het natuurlijke zuur van de druiven te behouden. Dat evenwicht is mede wat de wijnen hun frisheid geeft.

Panorama van de besneeuwde Sierra Nevada, gezien vanaf de bodega, boven de bergkammen van de Contraviesa

Van de sneeuw tot de zee

De Sierra Nevada gezien vanaf het landgoed. In je rug de Middellandse Zee.

Sinds 2018

D.O.P. Granada

De wijn van Granada kreeg in 2018 zijn eigen naam terug met de Denominación de Origen. Ons huis, dat zich vanaf het begin voor de herkomstbenaming heeft ingezet, maakt zijn belangrijkste lijnen binnen de subzone Contraviesa-Alpujarra; 4V wordt beschermd door de I.G.P. Cumbres del Guadalfeo.

De plek waar alles elkaar kruist
heeft een naam: Cuatro Vientos